กระดาษหนึ่งแผ่น พับหกครั้ง และสะบัดข้อมือหนึ่งที ของเล่นที่ทำเสร็จเร็วขนาดนี้มีไม่มาก และของเล่นที่ทำให้ลูกพูดว่า "ขอลองอีกที" บ่อยขนาดนี้ก็มีไม่มากเช่นกัน
การแข่งเครื่องบินกระดาษเป็นมากกว่าการขว้าง การพับฝึกมือให้ประณีตและฝึกตาให้มองเห็นความสมมาตร การวัดระยะที่บินได้ทำให้มีตัวเลขเข้ามา และการปรับปรุงเครื่องบินสอนนิสัยที่นักประดิษฐ์ใช้ทุกวัน คือเปลี่ยนหนึ่งอย่าง ทดลอง แล้วเปรียบเทียบ
เครื่องบินทรงลูกดอกในหกรอยพับ
ใช้กระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าธรรมดาหนึ่งแผ่น
- พับครึ่งกระดาษตามแนวยาวแล้วคลี่ออก รอยพับนี้คือเส้นกลาง
- พับมุมบนทั้งสองเข้าด้านในให้มาชนกันที่เส้นกลาง
- พับขอบเฉียงทั้งสองเข้าหาเส้นกลางอีกครั้ง ตอนนี้หัวเครื่องบินจะยาวและแหลม
- พับเครื่องบินทั้งลำครึ่งหนึ่งตามเส้นกลาง โดยให้ส่วนที่พับไว้อยู่ด้านใน
- พับปีกข้างหนึ่งลงให้ขอบปีกทาบไปตามขอบล่างของลำตัว พลิกเครื่องบินแล้วทำแบบเดียวกันอีกข้าง
- กางปีกทั้งสองขึ้นจนอยู่ในแนวราบ
นิสัยสองอย่างช่วยได้มาก คือจัดขอบให้ตรงกันก่อนกด และใช้เล็บรีดรอยพับทุกรอย
สองข้างต้องเหมือนกัน
เส้นกลางคือแกนสมมาตร รอยพับทุกรอยทางซ้ายมีคู่แฝดอยู่ทางขวา ให้ลูกตรวจก่อนขว้างครั้งแรก
- ปีกทั้งสองมีขนาดและรูปร่างเท่ากันไหม
- เมื่อมองจากด้านหลัง ปีกเอียงเท่ากันไหม
เครื่องบินที่ปีกข้างหนึ่งใหญ่กว่าหรือต่ำกว่าอีกข้างมักจะเลี้ยวไปด้านใดด้านหนึ่ง เมื่อเป็นอย่างนั้น อย่าเพิ่งแก้ทันที ให้ถามว่า "มันเลี้ยวไปทางไหน ปีกสองข้างต่างกันตรงไหน" เครื่องบินจะกลายเป็นแบบทดสอบความสมมาตรของตัวเอง
แข่งร่อนไกลอย่างยุติธรรม
- ติดเทปกาวเป็นเส้นขว้าง ปลายเท้าอยู่หลังเส้น
- ขว้างเบา ๆ ในแนวราบ เหมือนดันเครื่องบินขึ้นไปบนชั้นวางของ การขว้างแรง ๆ มักจบด้วยการตีลังกาหรือหัวทิ่ม
- วัดจากเส้นไปถึงจุดที่เครื่องบินแตะพื้นครั้งแรก ไม่ใช่จุดที่มันไถลไปหยุด
- เครื่องบินแต่ละลำได้บินสามรอบ เพราะไม่มีการขว้างสองครั้งที่เหมือนกัน
นับระยะเป็นก้าวเท้าโดยให้ส้นเท้าชิดปลายเท้าอีกข้าง หรือดึงตลับเมตรวางบนพื้น จดผลทั้งสามรอบแล้ววงกลมรอบที่ดีที่สุด
เมื่อเครื่องบินไม่เป็นไปตามที่หวัง
| สิ่งที่เครื่องบินทำ | สิ่งที่ควรลอง |
|---|---|
| หัวทิ่มลงพื้น | งอขอบหลังของปีกทั้งสองขึ้นไม่กี่มิลลิเมตร |
| เชิดขึ้นชัน หยุด แล้วร่วง | รีดส่วนที่งอให้เรียบ หรือขว้างเบาลง |
| เลี้ยวไปด้านใดด้านหนึ่ง | มองปีกทั้งสองจากด้านหลังแล้วปรับให้เหมือนกัน |
| ส่ายไปมา | รีดรอยพับทุกรอยอีกครั้ง และกางปีกขึ้นเป็นรูปตัว V ตื้น ๆ |
เปลี่ยนเล็กน้อยเพียงอย่างเดียว แล้วบินสามรอบก่อนตัดสินว่าช่วยได้หรือไม่
หาวิธีพับที่ดีกว่า
ตอนนี้พับเครื่องบินลำที่สองจากกระดาษชนิดเดียวกัน และเปลี่ยนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
| สิ่งที่เปลี่ยน | คำถามที่ควรถามก่อน |
|---|---|
| หัวทู่ คือก่อนขั้นที่ 4 ให้พับปลายหัวกลับมาด้านหลังกว้างเท่าสองนิ้ว | เครื่องบินที่สั้นลงจะบินได้ไกลเท่าเดิมไหม |
| คลิปหนีบกระดาษหนึ่งตัวที่หัว | หัวที่หนักขึ้นช่วยหรือทำให้แย่ลง |
| กระดาษครึ่งแผ่นแทนทั้งแผ่น | เครื่องบินที่เล็กลงจะบินได้ไกลเท่าเดิมไหม |
| พับปลายปีกขึ้นกว้างเท่าหนึ่งนิ้ว | เครื่องบินจะบินตรงขึ้นไหม |
ให้เครื่องบินทั้งสองลำบินสามรอบ แล้ววางผลไว้ข้างกัน
| เครื่องบิน | รอบที่ 1 | รอบที่ 2 | รอบที่ 3 |
|---|---|---|---|
| หัวแหลม | 9 ก้าว | 12 ก้าว | 11 ก้าว |
| หัวทู่ | 8 ก้าว | 8 ก้าว | 9 ก้าว |
- ลำไหนมีรอบที่บินได้ไกลที่สุด
- ลำไหนบินได้ระยะเกือบเท่ากันทุกรอบ
- ถ้าขว้างได้ครั้งเดียวและต้องไปให้ถึง 8 ก้าว ลูกจะเลือกลำไหน
คำถามสุดท้ายไม่ได้มีคำตอบที่ถูกเพียงคำตอบเดียว จึงเป็นคำถามที่น่าคุยกัน เครื่องบินที่บินได้ไกลที่สุดไม่จำเป็นต้องเป็นลำที่ไว้ใจได้มากที่สุดเสมอไป
| อายุโดยประมาณ | สิ่งที่น่าลอง |
|---|---|
| 4–5 ปี | พับมุมเข้าหาเส้นกลางโดยมีผู้ใหญ่ช่วย ขว้างแล้วดูว่าลำไหนลงพื้นไกลกว่า |
| 6–7 ปี | พับทรงลูกดอกเองตามขั้นตอน นับระยะเป็นก้าวเท้า |
| 8–9 ปี | จดผลสามรอบของแต่ละลำลงตาราง แก้อาการหัวทิ่มหรือเลี้ยวด้วยการเปลี่ยนเล็กน้อยหนึ่งอย่าง |
| 10 ปีขึ้นไป | คิดแบบของตัวเองและวาดขั้นตอนการพับให้คนอื่นทำตาม เปรียบเทียบค่าเฉลี่ย |
อายุเป็นเพียงค่าประมาณ และเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ใน Dologi ปริศนา "พับกระดาษ เจาะรู" ในหัวข้อมิติสัมพันธ์แสดงกระดาษที่ถูกพับทีละขั้นแล้วเจาะรู และให้ลูกเลือกว่าเมื่อคลี่ออกจะเป็นอย่างไร เป็นทักษะเดียวกันคือนึกภาพรอยพับก่อนลงมือพับ
สรุป
- พับหกครั้งได้เครื่องบินทรงลูกดอก ขอบที่ตรงกันและรอยพับที่คมสำคัญที่สุด
- เส้นกลางคือแกนสมมาตร สองข้างต้องเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเครื่องบินจะเลี้ยว
- การแข่งที่ยุติธรรมมีเส้นขว้างหนึ่งเส้น ขว้างเบา ๆ ในแนวราบ ลำละสามรอบ และวัดถึงจุดที่แตะพื้นครั้งแรก
- เปลี่ยนรอยพับทีละจุด แล้วให้ตัวเลขบอกว่าช่วยได้หรือไม่
อ่านเพิ่มเติม: ลองทำ ดูว่าพลาดตรงไหน แล้วแก้: วิธีคิดแบบนักประดิษฐ์สำหรับเด็ก
