ลูกย่อตัวลง เอาสองมือแตะพื้น แล้วกระโดดไปข้างหน้า หนึ่งครั้ง สองครั้ง ไม่มีเสียง ไม่มีคำพูด "กระต่ายเหรอ" ลูกส่ายหัว กระโดดอีกครั้ง คราวนี้อ้าปากกว้าง "กบ!"
การทำท่าเป็นสัตว์โดยไม่ใช้คำพูดเป็นเกมครอบครัวที่ง่ายที่สุดเกมหนึ่ง คนแสดงต้องคิดว่าสัตว์ตัวนั้นเคลื่อนไหวอย่างไร แล้วแสดงออกมาด้วยทั้งตัว คนทายต้องดูให้ดี ขาขยับอย่างไร เร็วหรือช้า ใหญ่หรือเล็ก ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ เล่นในห้องเล็ก ๆ ได้ และหยุดได้ง่ายเมื่อถึงเวลากินข้าว
วิธีเล่น
- คนหนึ่งเลือกสัตว์หนึ่งตัวแล้วเก็บเป็นความลับ
- แสดงท่าทางของสัตว์ตัวนั้นโดยไม่พูดและไม่เลียนเสียงร้อง
- คนอื่นทาย คนแสดงตอบได้แค่พยักหน้าหรือส่ายหัว
- ใครทายถูกได้แสดงต่อ ถ้าเล่นกับเด็กเล็ก ผลัดกันเล่นไปตามลำดับก็พอ
ตกลงสัญญาณง่าย ๆ ก่อนเริ่ม พยักหน้าคือ "ใช่" ส่ายหัวคือ "ไม่ใช่" และโบกมือไปมาคือ "เกือบแล้ว" คำว่า "เกือบแล้ว" ช่วยได้มาก ถ้าทายว่า "หมา" ตอนที่แสดงเป็นหมาป่า ก็ควรได้โบกมือให้
เล่นกับเด็กเล็ก
เด็กสี่ห้าขวบมักรู้จักสัตว์หลายชนิด แต่เลือกตัวเดียวให้เร็วได้ยาก และเก็บเป็นความลับได้ยากกว่านั้นอีก วิธีช่วยมีดังนี้
- การ์ดรูปภาพ วาดสัตว์สิบตัวลงบนการ์ดใบเล็ก กบ นก หอยทาก ปลา แมว ช้าง งู ปู ม้า เพนกวิน คนแสดงหยิบหนึ่งใบโดยไม่ให้ใครเห็น
- ตัวเลือกน้อยลง วางการ์ดหงายไว้สามใบ คนแสดงกระซิบบอกพ่อแม่ว่าเลือกตัวไหน คนอื่นทายจากสามตัวนั้น
- มีเสียงก่อน ช่วงแรก ๆ ให้ส่งเสียงร้องของสัตว์ได้ พอคล่องแล้วค่อยเล่นแบบไม่มีเสียง
- พ่อแม่เริ่มก่อน แสดงช้า ๆ ชัด ๆ ให้ลูกเห็นว่าคำใบ้ที่ดีเป็นอย่างไร ขา แขน หัว ความเร็ว
ถ้าลูกเผลอพูดคำตอบออกมาระหว่างแสดง ให้หัวเราะแล้วเริ่มรอบใหม่ การเก็บความลับก็เป็นส่วนหนึ่งที่เกมนี้ฝึก และต้องใช้เวลา
เปลี่ยนกติกา
เมื่อเกมพื้นฐานง่ายแล้ว ให้เปลี่ยนกติกาหนึ่งข้อ กติกาแต่ละข้อเปลี่ยนสิ่งที่คนแสดงต้องคิดและสิ่งที่คนทายต้องดู
| กติกา | สิ่งที่เปลี่ยนไป |
|---|---|
| ภาพช้า | สัตว์ขยับช้ามาก ทุกท่าต้องชัดเจน |
| ภาพเร็ว | สัตว์ขยับเร็วมาก คนทายต้องดูให้ดีกว่าเดิม |
| ยักษ์หรือจิ๋ว | มดยักษ์ ช้างจิ๋ว ขนาดช่วยไม่ได้ แต่วิธีเคลื่อนไหวช่วยได้ |
| ทั้งฉาก | ไม่ใช่แค่ตัวสัตว์ แต่รวมถึงสิ่งที่มันทำ เช่น แมวตื่นนอน นกสร้างรัง |
| หยุดนิ่ง | เมื่อมีคนตบมือ คนแสดงหยุดนิ่ง ทายจากท่าที่หยุดได้ไหม |
| สองคนพร้อมกัน | ผู้เล่นสองคนแสดงสัตว์ตัวเดียวกันพร้อมกันโดยไม่ได้ตกลงกันก่อน |
เกมนี้ต้องการอะไรจากคนดู
คนทายไม่ได้แค่ตะโกนชื่อสัตว์ จะทายได้ดีต้อง
- ดูทั้งตัว ไม่ใช่ดูแค่มือ
- สังเกตว่าการเคลื่อนไหวมีอะไรพิเศษ (กระโดด เลื้อย กระพือปีก)
- เทียบกับสัตว์ที่รู้จัก ("เดินสี่ขา แต่ช้า คอยาว")
- เปลี่ยนคำทายเมื่อมีคำใบ้ใหม่
พ่อแม่ทำให้เห็นชัดขึ้นได้ด้วยการถามหลังจบแต่ละรอบว่า "อะไรทำให้ลูกคิดว่าเป็นหอยทาก" การอธิบายเหตุผลของคำทายเป็นการฝึกที่ดีในการพูดสิ่งที่สังเกตเห็นออกมาเป็นคำ
| อายุโดยประมาณ | สิ่งที่ลองได้ |
|---|---|
| 4–5 ปี | การ์ดรูปภาพ การ์ดหงายสามใบ ช่วงแรกส่งเสียงได้ ผู้ใหญ่แสดงก่อน |
| 6–7 ปี | การ์ดลับ ภาพช้าและภาพเร็ว บอกเหตุผลว่าทำไมทายแบบนั้น |
| 8–9 ปี | แสดงทั้งฉาก ยักษ์หรือจิ๋ว "เกือบแล้ว" สำหรับคำทายที่ใกล้เคียง |
| 10 ปีขึ้นไป | สัตว์จากดินแดนไกล ฉากที่มีสัตว์สองตัว แสดงนิทานทั้งเรื่องโดยไม่ใช้คำพูด |
อายุเป็นเพียงการประมาณ เด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ใน Dologi หมวดสมาธิมีปริศนาอย่าง "ตามถ้วยให้ทัน" ถ้วยสลับที่กันไปมา และลูกต้องจ้องถ้วยที่ซ่อนของไว้ไม่ให้คลาดสายตา เหมือนการทายสัตว์จากท่าทาง คือต้องดูการเคลื่อนไหวให้ดีจนจบ
สรุป
- คนหนึ่งแสดงเป็นสัตว์โดยไม่ใช้คำพูดและเสียง คนอื่นทาย คำตอบมีแค่พยักหน้าหรือส่ายหัว
- การ์ดรูปภาพ การ์ดหงายสามใบ และให้ส่งเสียงได้ช่วงแรก ช่วยให้เด็กเล็กเล่นด้วยได้
- ภาพช้า ภาพเร็ว สัตว์ยักษ์ และการแสดงทั้งฉาก ทำให้เกมสนุกใหม่อยู่เสมอ
- คำถาม "อะไรทำให้ลูกคิดแบบนั้น" เปลี่ยนการดูให้กลายเป็นการอธิบาย
อ่านเพิ่มเติม: เกมหยุดและไป: ฝึกการควบคุมตัวเองผ่านการเล่น
