"กรวดห้าก้อน… หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ช่องถัดไปมีกรวด หนูเดินต่อ!"
โอ๋อันกวาน (Ô ăn quan แปลคร่าว ๆ ว่า "ยึดช่องของขุนนาง") เป็นเกมพื้นบ้านของเวียดนาม เล่นบนกระดานที่ขีดด้วยชอล์กบนพื้นหรือขีดลงบนดิน เกมนี้อยู่ในตระกูลเกม "หว่านเมล็ด" ที่มีในหลายแห่งทั่วโลก คล้ายหมากขุม คือหยิบก้อนกรวดขึ้นมาแล้วหยอดทีละก้อนไปตามแถวของหลุมหรือช่อง ใช้แค่อุปกรณ์สำหรับวาดกับก้อนกรวด เมล็ดถั่ว หรือกระดุมหนึ่งกำมือ ทุกตาคือการฝึกนับ และผู้เล่นที่เก่งจะนับล่วงหน้าก่อนเดิน
วาดกระดานและเตรียมเกม
- วาดสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว แบ่งเป็นสองแถว แถวละห้าช่อง ผู้เล่นสองคนนั่งคนละด้านยาว ห้าช่องตรงหน้าเป็นของตัวเอง
- เติมครึ่งวงกลมที่ปลายทั้งสองข้าง นี่คือช่อง "ขุนนาง" สองช่อง
- ใส่กรวดเล็กช่องละห้าก้อนในสิบช่อง และใส่หินก้อนใหญ่ในครึ่งวงกลมข้างละหนึ่งก้อน
ของชิ้นเล็กอะไรก็ใช้ได้ เช่น กรวด ถั่วแห้ง เปลือกหอย หรือกระดุม ถ้ามีน้องเล็กอยู่ใกล้ ๆ ให้ใช้ชิ้นที่ใหญ่พอจะไม่ถูกกลืน วาดกระดานบนกระดาษก็เล่นได้ดีเหมือนวาดบนพื้น
วิธีเล่นง่าย ๆ สำหรับเด็กเล็ก
กับเด็กราวสี่ถึงหกขวบ เริ่มจากหว่านและนับอย่างเดียว
- หยิบกรวดทั้งหมดจากช่องหนึ่งของเรา
- เลือกทิศ ซ้ายหรือขวา
- หยอดกรวดช่องละหนึ่งก้อนเรียงไปเรื่อย ๆ วนรอบกระดาน รวมถึงครึ่งวงกลมด้วย
จากนั้นอีกฝ่ายทำแบบเดียวกัน ยังไม่ต้องสนใจเรื่องกิน ให้ลูกนับออกเสียงช่องละหนึ่งก้อน และก่อนทุกตาให้ถามว่า "หนูมีกรวดสี่ก้อน ก้อนสุดท้ายจะตกช่องไหน" ให้ลูกชี้ทายก่อน แล้วค่อยหว่านเพื่อตรวจดู การทายเล็ก ๆ นี้คือหัวใจของเกม
กติกาเต็ม
กติกาต่างกันไปตามท้องถิ่น และหลายบ้านก็มีกติกาของตัวเอง นี่คือแบบที่เล่นกันทั่วไป
- ถึงตาเรา ให้หยิบกรวดทั้งหมดจากช่องใดช่องหนึ่งในห้าช่องของเรา (ห้ามหยิบจากครึ่งวงกลม) แล้วหว่านทีละก้อนไปในทิศที่เลือก
- หยอดก้อนสุดท้ายแล้ว ให้ดูช่องถัดไป
- มีกรวด: หยิบขึ้นมาทั้งหมดแล้วหว่านต่อไปในทิศเดิม
- ว่าง และช่องถัดจากนั้นมีกรวด: เราได้กินกรวดในช่องนั้นเก็บไว้ ถ้ารูปแบบเดิมซ้ำอีก (ว่าง แล้วมีกรวด) ก็กินได้อีก
- เป็นครึ่งวงกลม หรือมีช่องว่างติดกันสองช่อง: หมดตา
- ถ้าตอนเริ่มตา ห้าช่องของเราว่างหมด ให้เอากรวดที่กินได้วางคืนช่องละหนึ่งก้อนก่อนแล้วจึงเล่น
- เกมจบเมื่อครึ่งวงกลมทั้งสองถูกกินหมดแล้ว แต่ละคนเก็บกรวดที่เหลือในฝั่งตัวเอง แล้วทุกคนนับ หินก้อนใหญ่มักนับเท่ากับกรวดสิบก้อน
นับล่วงหน้าและคิดล่วงหน้า
ทักษะที่ทำให้ชนะโอ๋อันกวานคือการนับก่อนเดิน เด็กที่มองออกว่า "กรวดหกก้อนจากช่องนี้ไปทางขวา จะหยุดตรงนี้" จะตรวจได้ทั้งห้าช่องของตัวเองทั้งสองทิศก่อนเลือก มีทางเดินได้ถึงสิบแบบ และการไล่ดูทีละแบบคือก้าวใหญ่ของการวางแผน
คำถามที่ช่วยได้
- "เริ่มจากช่องไหนถึงจะกินได้"
- "ถ้าหว่านจากตรงนี้ หนูจะเหลือช่องว่างช่องไหนไว้ให้อีกฝ่าย"
- "ตอนนี้ใครมีกรวดมากกว่า มากกว่ากี่ก้อน"
เด็กโตจะเริ่มสังเกตว่าบางตาที่ดูดี กลับเหลือช่องว่างไว้หน้าช่องที่มีกรวดเต็ม ทำให้อีกฝ่ายกินได้ง่าย ๆ
| อายุโดยประมาณ | ลองทำอะไร |
|---|---|
| 4–5 ขวบ | หว่านอย่างเดียว นับช่องละหนึ่งก้อน ทายว่าก้อนสุดท้ายตกตรงไหน |
| 6–7 ขวบ | กติกาการกิน โดยมีผู้ใหญ่ช่วย นับแต้มตอนจบ |
| 8–9 ขวบ | กติกาเต็ม ตรวจหลายช่องและทั้งสองทิศก่อนเดิน |
| 10 ขวบขึ้นไป | ไม่ทิ้งช่องให้อีกฝ่ายกินง่าย ลองกติกาของแต่ละท้องถิ่นแล้วเปรียบเทียบ |
อายุเป็นเพียงแนวทางคร่าว ๆ เด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ใน Dologi หมวดคณิตศาสตร์มีปริศนาอย่าง "บวกตามเส้น" ที่ให้ลูกวางตัวเลขเพื่อให้ทุกเส้นรวมได้เท่ากับผลรวมที่กำหนด เหมือนตอนเลือกช่องในโอ๋อันกวาน ลูกจะลองเดิน นับ และเปลี่ยนใจถ้ายังไม่ได้ผล
สรุป
- สิบช่องสองแถว ครึ่งวงกลมที่ปลายทั้งสอง ช่องละกรวดห้าก้อน ครึ่งวงกลมละหินใหญ่หนึ่งก้อน
- เริ่มจากหว่านและนับ แล้วถามว่า "ก้อนสุดท้ายจะตกช่องไหน"
- กติกาเต็มเพิ่มการกิน คือช่องว่างตามด้วยช่องที่มีกรวด
- ทักษะที่แท้จริงคือการนับล่วงหน้า ตรวจทีละช่องทีละทิศก่อนเดิน
อ่านเพิ่มเติม: เกมหยิบไม้อันสุดท้าย: เกมวางแผนง่าย ๆ ที่ฝึกให้ลูกคิดย้อนกลับ
